Drones: Review

Δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι όλος ο μουσικός κόσμος περίμενε με τεράστια ανυπομονησία το νέο δίσκο των Muse. Η δημοφιλής μπάντα από την Αγγλία, έχει καταφέρει μέσα από πολύ ποιοτικές δουλειές όλα αυτά τα χρόνια να θεωρείται (και να είναι) ίσως η κορυφαία μπάντα alternative rock στον πλανήτη. Στους δύο τελευταίους δίσκους, οι Muse πειραματίστηκαν, όπως άλλωστε κάθε μπάντα που σέβεται τον εαυτό της. «Έπαιξαν» με τον ήχο τους, πρόσθεσαν πλήθος ηλεκτρονικών στοιχείων, και το αποτέλεσμα ήταν καλό, όμως όχι τόσο κοντά σε αυτό που θα ήθελε ενδεχομένως το κοινό τους, που -στην πλειοψηφία του- θα προτιμούσε κάτι πιο κοντινό στη μουσική τους ταυτότητα.

Ωστόσο, είχαν υποσχεθεί επιστροφή στις ρίζες

Αρχής γενομένης με το ‘Psycho’ στα μέσα Μάρτη και συνεχίζοντας με άλλα 5 τραγούδια (‘Dead Inside’, ‘Mercy’, ‘Reapers’, ‘The Handler’ & ‘Defector’), κατάφεραν εδώ και 2.5 μήνες να μας έχουν σε αναμμένα κάρβουνα, μην χάνοντας ευκαιρία να εκφράσουν την πεποίθησή τους ότι ο επικείμενος δίσκος θα είναι ο καλύτερος στην ιστορία της μπάντας, αλλά και αναλύοντας το -εξαιρετικό- μήνυμα του δίσκου (είναι concept album) και τα μεγαλεπήβολα σχέδια που έχουν για τα lives της περιοδείας που θα συνοδεύσει το δίσκο. Επιτυχημένο το κόλπο, ε; Ιδίως αν συνυπολογίσουμε τα ‘[Drill Sergeant]’ (εισαγωγή του ‘Psycho’) και ‘[JFK]’ (το είχαν παίξει live), μιλάμε για τα 2/3 του δίσκου, δεν είναι κι εύκολο να κρατάς τόσα εκατομμύρια ανθρώπους σε αγωνία έχοντας ήδη κυκλοφορήσει τόσο μεγάλο δείγμα της δουλειάς σου.

Το ‘Drones’ κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στις 5 Ιουνίου, ενώ στη χώρα μας έφτασε χθες, 8 Ιουνίου. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι είχε γίνει leak (;) προ λίγων ημερών στο Ίντερνετ, αλλά έδειξα χαρακτήρα και δεν το άκουσα (καλά, το ‘The Globalist’ μόνο, δεν είναι εύκολο να αντισταθείς όταν βγαίνουν όλοι και λένε «απίστευτο, τρομερό» και τέτοια, ok;).

Πάμε, όμως, στο ψητό, ενώ παράλληλα θα εξιστορούμε το concept του άλμπουμ…

Το ‘Dead Inside’, είναι το εναρκτήριο κομμάτι του δίσκου. Ένα κομμάτι με πολλές ιδιαιτερότητες, με έντονο ηλεκτρονικό στοιχείο, τον Dominic να δίνει τη δική του μάχη με τα ντραμς και τα φωνητικά του Matt να θυμίζουν κάτι από 2009 και… ‘Resistance’. Ένα τρομερό σόλο λίγο μετά το πέρας ενός λεπτού, είναι σίγουρα αυτό που κλέβει την παράσταση, αφήνοντας πολλές υποσχέσεις για τη συνέχεια του δίσκου, αλλά και όλους εμάς, ανυπεράσπιστους, μπροστά στο επιτακτικό βλέμμα του κουμπιού Repeat. Αξίζει να αναφερθεί το συγκλονιστικό video clip του τραγουδιού, το οποίο μπορείτε να παρακολουθήσετε παρακάτω.

Σχολιάστε

Σχεδίασε έναν Ιστότοπο όπως αυτός με το WordPress.com
Ξεκινήστε